Ποιήματα σε περιοδικά <<<kλιk εδώ

Το ποιητικό βιβλίο του Πάνου Καπώνη Σπινθήρες

ΕΠΙ ΞΥΛΟΥ

Επί ξύλου κρεμάμενος
στην ασφυξία των ψυχών μας
απέραντοι κάμποι και ομίχλη
μηχανορραφίες παπάδων

Δεν ανέβλυσε έκτοτε πίδακας
ζωοδότης
στην ξηρασία των ημερών εκείνων
και στη ζεστή του Αυγούστου
«Ύδωρ το ζων»
εμφιαλωμένο στη πηγή.

Νερό αποσταγμένο τον πότισαν
που μύριζε μούχλα
στο απροσδιόριστο κενό
των ματιών του

Δεν κατέβηκε εκ του ξύλου έκτοτε
στυλίτης των ρόζων
στην υγρασία των νυχτερινών θορύβων
και στην αττική έρημο
άυλο ξύλο απελέκητο.

κ

ΚΟΚΤΕΙΛ Β

Κυκλοφορεί από τις ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΓΚΟΝΗ Αθήνα 2009

e-mail: pgonis@otenet.gr

Η νέα (9η) ποιητική συλλογή του αγαπητού φίλου Γιώργου Μαρκόπουλου «Κρυφός Κυνηγός», κυκλοφόρησε πρόσφατα από τις εκδόσεις «Κέδρος». 1η έκδοση Αθήνα 2010. Στα καλά βιβλιοπωλεία.

Ο Τ. Χυτήρης απαγγέλει. Στο βάθος Γ. Μίχας, Π. Καπώνης

Ο Βουλευτής και ποιητής Τηλέμαχος Χυτήρης απαγγέλλει δικά του ποιήματα κατά την διάρκεια λογοτεχνικής βραδιάς που διοργάνωσε η Νομαρχία Πειραιά στον Πολυχώρο Απόλλων την Δευτέρα 26 Απριλίου 2010. Τον κ. Χυρήρη καλωσόρισε ο Νομάρχης Πειραιά Γιάννης Μίχας (φωτο Κ), και μίλησαν για το έργο του, ο Ντίνος Σιώτης ποιητής και εκδότης και ο Πάνος Καπώνης ποιητής (φωτο Δ). Την εκδήλωση πλαισίωσε μουσικά η Ιρίνα Βαλεντίνοβα με εκτελέσεις έργων σε πιάνο. © 2010 ΑΘΗΝΑΪΚΟ ΠΡΑΚΤΟΡΕΙΟ ΕΙΔΗΣΕΩΝ – ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΟ ΠΡΑΚΤΟΡΕΙΟ ΕΙΔΗΣΕΩΝ

Ο Πάνος Καπώνης, μίλησε για το έργο του : Το ποιητικό έργο του ΤΗΛΕΜΑΧΟΥ ΧΥΤΗΡΗ :

Ο Χυτήρης λοιπόν, απέδειξε όντως ότι ένας πολιτικός δεν μπορεί να αποφύγει τη μοίρα του, την μοίρα εννοώ του ποιητή, συζώντας παράλληλα με δύο κυρίες – την πολιτική & την ποίηση, όπως είπε ο ίδιος στην παρουσίαση του βιβλίου του “κίτρινη σκόνη” – αφού μέχρι τώρα δεν είχε προβλήματα με καμία από τις δύο, αντίθετα καταξιώθηκε, χρόνια τώρα και στην πολιτική και στην ποίηση. Συζεί λοιπόν αρμονικά και με τις δύο. Το πως το κατάφερε, παρ’ όλο το ευφυολόγημα του “συνάδελφοι μου πολιτικοί με θεωρούν απλώς ποιητή και πολλοί συνάδελφοι μου ποιητές με θεωρούν μόνο πολιτικό”, δεν ξέρω. Ή μάλλον ξέρω ! θα μπορούσα να το πω με ποιητικό τρόπο, όπως αρμόζει σήμερα, π. χ. με το ποίημα του “Κύκνος”, απ’ τη συλλογή “Τόποι νέοι” : Μέσα μου υπάρχει /ένας κύκνος / και μια ωραία γαλάζια λίμνη. / Ο κύκνος / μου επιτρέπει να ζω / πάνω από τη λάσπη του βυθού / της ωραίας / της γαλάζιας / λίμνης. Σ’ αυτή την εκδήλωση όμως, παρουσιάζεται μόνο ο ποιητής, αλλά δεν μπορούσα να αποφύγω τον πειρασμό να μην αναφερθώ σ’ αυτό το συνταίριασμα. Με τον Τηλέμαχο γνωριστήκαμε στη B’ Συνάντηση Νέων Δημιουργών, στο Καλλιτεχνικό Πνευματικό Κέντρο ΩΡΑ, του οποίου και υπήρξε και Διευθυντής για κάποια χρόνια, τον Μάη του 1976, όπου παρουσιάσαμε για πρώτη φορά σε δημόσια εκδήλωση μετά τη δικτατορία τα πρώτα μας ποιήματα, μαζί με τους άλλους ποιητές της δικιάς μας ποιητικής γενιάς, της γενιάς του ‘70, τον Γιώργο Μαρκόπουλο & την Τζένη Μαστοράκη. Από την έκδοση, το 1973, της πρώτης του ποιητικής συλλογής “Ποιήματα εκ προμελέτης”, που γράφτηκαν στην Φλωρεντία – όπου σπούδαζε – μεταξύ των ετών 1968-1971, μέχρι την “Κίτρινη Σκόνη” το 2006, ο Τηλέμαχος Χυτήρης δεν πρόδωσε ποτέ την πρώτη του αγάπη, παρ’ όλη την δική του “Οδύσσεια”, από το νησί των Φαιάκων, στην Φλωρεντία, την Αθήνα, το Βουκουρέστι, το Λονδίνο και πάλι στην Αθήνα : ΟΔΥΣΣΕΙΑ απ’ τη συλλογή “Τόποι Νέοι” : Δεμένος τρυφερός αλλιώτικος / Δεμένος στο κατάρτι μου. / Τόσα νερά στο δωμάτιο μου!  / Ας έρθουν οι σύντροφοι / Ας έρθουν οι σειρήνες / Ας έρθει – έστω – ένας υδραυλικός, έγραφε στο Βουκουρέστι το 1982, όταν επιτέλους είχε έρθει ένας “υδραυλικός” και συμμάζεψε την κατάσταση … και μετά από δυό- τρία χρόνια “Σαν να συνέβη” κάτι στο Λονδίνο και ο ποιητής έφθασε να συνδιαλέγεται και με τον εσωτερικό και με τον εξωτερικό κόσμο σε μια αρμονική ακροβασία μεταξύ των μοντέρνων ποιητικών εκφάνσεων – που αποδίδονται πλέον με μια οργανωμένη ελλειπτικότητα και λιτότητα στον λόγο – και μιας λυρικής διάθεσης που αναδύεται από ένα βαθύ συναισθηματικό υπόβαθρο, “ΣΧΕΔΟΝ ΗΡΕΜΑ”, όπως είναι και ο τίτλος του ποιήματος, από την συλλογή “Σαν να συνέβη”, που θα σας διαβάσω : Σφυρίγματα / Από μέρος βαθύ και απόμερο / Φτάνουν εδώ / Μέσα σε ποδοβολητά και σκόνη / Πως να μετατρέψω / Τούτο το απόκρυφο άκουσμα / Σε λέξη ; / Ρίγος / Κι όποιος θέλει ας καταλάβει. / Εγώ ωστόσο  / Θα ζω κάτω απ’ αυτό / Το αιωνόβιο δέντρο / Με την σκόνη να μου πέφτει / Στα μαλλιά / Στα ρούχα / Στη ψυχή Ή από την συλλογή “Καλοκαίρι” (Κέρκυρα 2001), το ομώνυμο ποίημα : ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ : Νύχτα όμορφη / Νύχτα πόλη / Απλωμένη στη θάλασσα / Ο στοχασμός των νερών / Το σύννεφο της ζέστης / Κρεμασμένο φεγγάρι / Κόκκινο / Ο έρωτας τα έχει όλα / Όταν δεν έχει τίποτα. Αν θα μπορούσα να κάνω έναν παραλληλισμό, χωρίς να παρεξηγηθώ από κάποιους φιλολόγους, θα τολμούσα να πω, ότι ο Τηλέμαχος, σημαδεύτηκε εσωτερικά – κάτι σαν πνευματικός γιος του Οδυσσέα – αφού μέσα από τα διάφορα στάδια του πνευματικού του ταξιδιού και τις διάφορες εποχές της πορείας του, διακρίνεται έντονα η πάλη να εξωτερικεύσει την ψυχή του, όταν τα συναισθήματα – αλλά και οι ηθικοί στόχοι – δεν μπορούν να εκπληρωθούν. Σε κάθε ταξίδι-σταθμό, αυτής της ποιητικής πορείας, υπάρχει το αδιέξοδο, το ανεκπλήρωτο.

Έχω ένα λιθόστρωτο που εκπέμπει ήχους υπόγειους αντεστραμένους

ηλεκτρικούς με τις κιθάρες τα ντραμς και τους συριγμούς των μικροφώνων πίσω απ’ το σκοτάδι των τοίχων

χωρίς οι θαμώνες να συνεισφέρουν τον οβολό τους

στο σκληρό ροκ των ημερών μας ως εκτόνωση των πλανόδιων χρηματιστηρίων που υπόφεραν απ’ την πείνα.

Ο λιθόστρωτος ήχος ανεβοκατέβαινε με τους κύβους της πέτρας

διαστρεβλώνοντας τα τοπία της αχανούς πόλης

εκεί όπου τα κτήρια συνέκλειναν απ’ τα θεμέλεια τους ως σκιερές συμπληγάδες στα σώματα των μουσικών πολιτών

των ταραγμένων γυναικών και των εφημεριδοπωλών στη συναυλία του ρητού και του άρρητου της Κλαυθμώνος

Όταν επισκευθείτε το website μας με την ένταση που επιβάλλουν οι κακοί μαθηματικοί, μπορεί μετά τη δύση του ήλιου να σας κεράσουμε μια δόση από oχτασύλλαβες νότες και διάφορα επιγράμματα θεσμών και προφητειών μαζί με γνήσια τεκίλα των πνευστών του Μεξικού και

μην ανησυχείτε σφηνάκι θα είναι με έναν αναπτήρα δώρο.

Αθήνα Δεκέμβρης 2008

Όταν ξεχνώ τα οματογυάλια βλέπω τις όψεις των κρίνων έγχρωμες, πολλές φορές ανάποδα ίσως και ως πίνακες.

Η διαφορά των προεχόντων εικόνων πίσω απ’ τα κρύσταλλα, όταν ήμουν νέος, οφείλονταν σε δυσαρμονικές οπτικές διαταραχές μιας παλιάς εσωτερικής μηχανής.

Και τα κρίνα λικνίζονταν εκεί μπροστά μου χωρίς η κίνηση να αποτυπώνεται στους οφθαλμούς παρά μόνο το κλείσιμο των παραθύρων στη λόντζα.

Η εστίασις του κόσμου ως εκ τούτου ήταν διαστρεβλωμένη, με τα μάτια μου στην ησυχία τους σαν πράσινα βάτα στο δάσος, αφού δεν υπήρχε δάσος δεντροσκεπές, παρά μόνο το δάσος των κρίνων, καθαρή απεικόνιση φύσης, λιόδεντρα, αμπέλια και κρασί λευκό.

Η ωραιοποιημένη αίσθηση χωρίς τα γυαλιά μου επέδρασε και στις καθημερινές μου συνήθειες, όταν το όζον εγένετο αύρα και είπε ο Θεός ότι εγένετο φως, το τσιμέντο απολιθωμένοι κορμοί διατηρητέων πεύκων, τα γκράφιτι στους τοίχους κήποι και ο θόρυβος των μηχανών εσωτερικής καύσεως ήχοι σαλπίγγων που ηχούσαν πέριξ των τειχών της Ιεριχούς.

Τότε κατάλαβα ότι βλέπω, από τα δυσθεώρητα ύψη των εναργών εντύπων του περιβάλλοντος χώρου όπου τα πουλιά τιτίβιζαν, όλο τον πλανήτη ανάγλυφα, χωρίς ίχνος ντροπής ή άλλης σκοτεινής αισθήσεως, καθώς και τα αποτελέσματα της πράσινης πολιτικής των διορθοδόξων οικολόγων.

Τελικά κατάλαβα ότι, επιτέλους βλέπω.

Κηφισιά Εαρινή Ισημερία 2007

Η ΑΠΟΒΑΘΡΑ

ΙΙΙ.

Πάνος Καπώνης :

Ελληνικά Α

Πάνος Καπώνης :

Η λεωφόρος των Φαλλών

Πυρπολημένα δέντρα

1.

Γυάλινα δέντρα σ‘ ένα γκρίζο τοπίο

εμφανώς εισβάλλουν ως ομοίωμα

Των καμένων δασών

Τα κύματα των πουλιών τώρα

Αποπροσανατολίζονται στην ανατολή

Του ήλιου του Αυγούστου

2.

Επιβραδυντικό υγρό

Πορφυρών νεκρών φύσεων

Στη σιωπή των δέντρων

Αριστερά στα F/M

3.

Η θέα απ’ το πύργο ελέγχου ήταν πανοραμική

Με τη καταιγίδα της στάχτης να αιωρείται

Σε εκατομμύρια σωματίδια εικόνων απανθρακωμένων

Πεδίων του μέλλοντος τούτου κόσμου

Η θέα απ’ το πύργο ελέγχου ήταν εφιαλτική

Ο υπουργός αυτοκτόνησε

4.

Η ανακοίνωση ήταν σαφής : Ένα πεφταστέρι πυρπόλησε ανενόχλητο τα δάση, μετά από διαμαρτυρίες πυροσβεστών

Πεντέλη 2004

Πάνος Καπώνης