ΜΕΡΕΣ ΔΕΚΕΜΒΡΗ 2008
ΠΟΙΗΜΑΤΑ του Πάνου Καπώνη απ’ την υπό έκδοση συλλογή «ΚΥΒΟΣ»*
Η βιτρίνα
*
Θα σε αγγίξω πίσω από το τζάμι
όταν με προκαλείς με τα πλαστικά
πράσινα μάτια σου και την ξανθιά
περούκα των μαλλιών σου που ξεχύνονται
στην βιτρίνα χιλιοφορεμένος οργασμός
**
Η ευκαιρία μου είναι την νύχτα
όταν η λαμπυρίζουσα σκιά των φορεμάτων
προβάλει τους γοφούς σου έγχρωμους
ως καμπύλη μεταξένιου ονείρου
κι εγώ κουκουλοφόρος απροσάρμοστος.
***
Κόλλησα αφίσες να μην σε βλέπω
ή να σου βάλω πλακάτ στο στήθος
στην απεγία των νεκρών σωμάτων
ή στην απαστράπτουσα παρέλαση
των σωμάτων ασφαλείας των μοντέλων
****
Και συ σιωπηλή
απειλή των μεταμεσονύχτιων χώρων
έκλαιγες όταν έσπασα τα τζάμια
και ακολούθησε η προσαγωγή βιαίως
ως κούκλα επί σφαγήν αθώου πλαστικού
*****
Την επαύριο, οι εφημερίδες
σε είχαν πρωτοσέλιδη είδηση.
###
Η ΤΡΙΤΗ ΓΑΤΑ
^
Η τρίτη γάτα ήρθε αργά στη ζωή μου
μετά απ’ την καθομολόγηση μου
ως καθηγητή των γατίσιων αντιδράσεων
στις μαύρες ανταύγιες των ημερών
*
Με την ταύτοτητα στον λαιμό της
που κουδούνιζε όταν έβγαινε περίπατο
στην Πλατεία Δημοκρατίας
με πρόσβαλε επανειλημένα, προσωπικά
με ανταπόκριση σε όλη την επικράτεια
όταν περπατούσε αμέριμνα με ύφος
πολίτη υπεράνω των ζωικών νόμων
και των ατομικών δικαιωμάτων
**
Όταν δε, η συνέλευση των πουλιών
στο αίθριο της πολυκατοικίας
όπου έπεφτε ο ήλιος στα δυτικά παράθυρα
συζητούσε θέματα δημοσίας τάξεως
η μαύρη γάτα της ζωής μου ξεχνούσε
τα χάδια μου που ως αίλουρος επιζητούσε
και έβγαζε τα νύχια της επιθετικά
απέναντι στην εσπερινή σύναξη των φτερωτών.
***
Και φυσικά, η μαύρη γάτα είχε πλήρη εξάρτηση.
###
Ο ΑΣΤΟΣ ΛΑΟΣ
^
Η θέα διανομή μαχαιριού
χωρίς ομορφιά και αίματα, χωρίς τραύματα
παρά μόνο κομμένες μέρες
κι ανάκατα αισθήματα απογευματινού δρόμου
*
Η θέα στο μέλλον σιωπηλή
όπως στις 10 το βράδυ που η πόλη ερημώνει
κι οι περιπτερούχοι κατεβάζουν τα ρολά
να πάνε σπίτι τους στο φόβο
πριν αρχίσουν τις βόλτες τα κόκκινα ρόδα
που πέταγαν μολότοφ στην εβένινη άσφαλτο
κι εσύ και εγώ περνούσαμε αμέτοχοι
με την αμφιβολία στην καρδιά για το αύριο
και δεν είχαμε τραγούδια, μα τα παλιά εμβατήρια
που λέγανε οι πατεράδες μας στον πόλεμο
**
Όταν γυρνούσαμε σπίτι η τηλεόραση ασπρόμαυρη
και πότε πότε κοκκίνιζε απ’ τις λάμψεις των
πυροσβεστικών αντλιών στο παιχνίδι του άστεως
πλάι στα πληγωμένα πεζοδρόμια.
***
Ο χειμώνας ήρθε, ποτάμια δάκρυα στους δρόμους
εφιαλτικό ποίημα στα χαμηλωμένα φώτα
σ’ ένα τοπίο ανάκατο με σκουπίδια και σπασμένα τζάμια
και κλείσαμε τα παράθυρα και τις πόρτες
και ξεκινάγαμε αβέβαιοι πάλι την άλλη μέρα
στα ίδια σχέδια και με το ίδιο λεωφορείο
και στατιστικές και η ανάκαμψη μετά δυό χρόνια
κι άλλα τόσα χρόνια δεν έχει σύνταξη φέτος
φαντάσματα τα σύννεφα και τα καταστήματα κλειστά
και τα μπουζούκια δίνουν και παίρνουν απόψε.
****
Απόψε, που μόνο το φεγγάρι έμεινε στον δρόμο
και τα σπρέι που κυλάνε στους ξεχασμένους τοίχους
κι η κλούβα της αστυνομίας στην άνω γωνία
τις νύχτες της προδοσίας του αστού λαού.
* Πρώτη δημοσιεύση Δεκέμβριος 2009
0 Responses to “Μέρες Δεκέμβρη 2008”
Leave a Reply