Πάνος Καπώνης «Πυρήνες υετού», η νέα του ποιητική συλλογή από τις εκδόσεις Γκοβόστη (2021).
Ως υετό νοούμε συνήθως τη ραγδαία βροχή. Όμως, ανάλογα πού θα ψάξεις για τη λέξη, ως υετός επίσης ορίζεται κάθε σχηματισμός σωματιδίων, υγρών ή στερεών, που πέφτουν από την ατμόσφαιρα και φτάνουν στο έδαφος. Θα μπορούσε να είναι η βροχή ή η απλή ψιχάλα, το χιόνι ή ακόμη και το χαλάζι… Έτσι και οι λέξεις του Πάνου Καπώνη, μέσα από τα ποιήματά του, ανοίγουν εικόνες άλλοτε φωτεινές, άλλοτε νοσταλγικές, κι άλλοτε σκιασμένες από κάποια έγνοια ή αδιόρατη θλίψη. Όλα του τα ποιήματα έχουν την πατίνα ενός ποιητή «παλαιάς κοπής», με λέξεις όμορφες, στρογγυλεμένες, που περνούν όμως όταν χρειάζεται κοφτερά τα νοήματα, με εικόνες που πότε φορούν την ώχρα χρόνων παρελθόντων και πότε ντύνονται το μοντέρνο ένδυμα των ημερών μας. Υπέροχα όλα τους. Και όλα τους τα διακρίνει μια ευγένεια και μια ποιότητα που λείπει από τις σύγχρονες γραφές. Τελικά, κάποιες φορές είναι βαθιά λυτρωτικό, ασύλληπτα παρήγορο το να διαβάζεις καλή ποίηση. Λειτουργεί σαν βάλσαμο.
Κατερίνα Ευαγγέλου Κίσσα
