Λόγος

• Απόψε, δεν το θέλω, αλλά φοβάμαι πως θα φιλοσοφήσω . Έχει και ωραίο φεγγαράκι πάνω Θέ μου…«Το χαρούμενο Σύμπαν»]

Είμαι αλλού…

Πώς να μην ευγνωμονώ τον covid-19, που ως κορώνα αυτές τις ημέρες με οδήγησε μέσα στην καραντίνα να διαβάσω, μάλλον να εκστασιαστώ όχι μόνον με το φεγγαράκι, αλλά και με το de profundis άρθρο της κυρίας Ματίνας «Το χαρούμενο Σύμπαν». Αλλά τι το ήθελα το λατινικό, αφού – λόγω των ποιητικών μου ανακλαστικών – εκείνη την νύχτα κυρία Ματίνα μου, ήμουνα μαζί σας εκεί στο μπαλκόνι σας απέναντι από το Σύμπαν. Ήμουνα αλλού και δεν το ήθελα… Ανακάλυψα όμως όλο το εκ βαθέων βύθισμα στα άδυτα του Σύμπαντος, σε ένα αυθόρμητο αντίκρισμα ψυχής που δεν έχω λόγια να το περιγράψω και ζήλεψα… Αλήθεια ζήλεψα… Αυτή η «γραφή» που δεν ήταν απλά μιας συγγραφέως, αλλά εκείνη την νύχτα «νύχτα γεμάτη θαύματα, νύχτα σπαρμένη μάγια» που έγραφε ο Διονύσιος Σολωμός, δεν ήταν η γήινη γραφή στην οθόνη του υπολογιστή, δεν ήταν τα εσώτερα δρώμενα και οι εξωτερικές παραστάσεις που μέσω της κυρίας Ματίνας υλοποιήθηκαν σε Λόγο, αλλά – πέστε με ονειροπαρμένο, πέστε με ακόλουθο της ουτοπίας, πέστε με όπως θέλετε – ήταν «η ανυπαρξία της υπάρξεώς μας», ΝΑΙ αυτό ήταν, και μετά από αυτό ότι άλλο και να γράψω θα είναι ανούσιο. Με εντυπωσίασε αυτή η άμεση ποίηση, η απλότητα της έκφρασης των μέσα μας «για σένα» για τον μεγάλο αδελφό που χάνεται στο βάθος των άστρων, για τον «Κόσμο» μας, το Στολίδι μας δηλαδή που μαζί με την Ματίνα – ας μου επιτρέψει να την λέω έτσι απλά – εκεί στην ελαφρά ψύχρα κάτω από την αχλύ των άστρων μας επηρεάζει και ας αφήσουμε αυτούς που δεν τους επηρεάζει να ζούνε σκυμμένοι χωρίς να βλέπουν το θαύμα. Κι αναρωτιέμαι κυρία Ματίνα μου, τι νόημα έχει να γράφω ό,τι γράφω (εξαιρώντας την ποίηση) μπροστά στην δική σας γραφή εκείνης της ΝΥΧΤΑΣ των «Ιουλιανών Χριστουγέννων» – και το λέω χωρίς ίχνος κολακείας – μπροστά δηλαδή στην «άσβεστη δίψα των άστρων» που έγραφα σε ένα ποίημα. Κι αυτή η τρυφεράδα : «Σκέψεις σκόρπιες, ξενυχτισμένες… Ελπίζω να έχεις πάρει ένα ελαφρύ μπουφανάκι, μια εσάρπα, έστω… ακόμη και το παρεό είναι μια λύση. Ανάγκης, αλλά λύση». Δεν γράφονται τέτοιες φράσεις σήμερα καλή μου. Το μόνο που γράφεται είναι, άστο καλλίτερα, αλλά μπορώ να σας διαβεβαιώσω ότι όσο και να αγωνίζομαι και εγώ «να βρω την άκρη αλλά την ίδια στιγμή υποπτεύομαι πως άκρη δεν υπάρχει». Αλλά ας μην χαλάσουμε αυτή την εξαίσια στιγμή του Σύμπαντος που μου χάρισε η καραντίνα του κορωνοϊού παρά μόνον να μου επιτρέψεις να πω ένα μεγάλο ευχαριστώ που μου ξανα-θύμισες ότι «Το μυαλό μας είναι το ίδιο το σύμπαν». ΣΕ ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ για το βράδυ που μου χάρισες.   

[1] Δημοσιεύτηκε στις 19-7-2022 . https://iporta.gr/%ce%b5%ce%af%ce%bc%ce%b1%ce%b9-%ce%b1%ce%bb%ce%bb%ce%bf%cf%8d-%cf%84%ce%bf%cf%85-%ce%b4%cf%81-%cf%80%ce%ac%ce%bd%ce%bf%cf%85-%ce%ba%ce%b1%cf%80%cf%8e%ce%bd%ce%b7/

Κάποτε στην Αίγινα, του Δρ Πάνου Καπώνη – iporta.gr Αναδημοσίευση από το περιοδικό «ΧΑΡΤΗΣ» τεύχος 38 {ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΣ 2022} / Αφιέρωμα: Κατερίνα Αγγελάκη-Ρουκ

Μια εξαιρετικά ενδιαφέρουσα ποιητική συλλογή που επιλέγει τον ανακλαστικό τόνο, για εκείνο το εσωτερικό ταξίδι που οδηγεί την αντίληψη στον εμπιστευτικό λαβύρινθο του θέματος για να συλλάβει την ουσία του. Δεν υπάρχει τίποτα πιο περίπλοκο από την ανακάλυψη μεταξύ του ενδεχόμενου της βλαστικής ζώνης, του πυρήνα που καθορίζει τη διέλευση του χρόνου πέρα από τις εμπειρίες που έχει το λειαντικό αποτέλεσμα των ημερών. Υπάρχει μια έντονη φανταστική αντίθεση μεταξύ της εμφάνισης και της οντολογικής αναζήτησης του αντιληπτού. Η μοναξιά είναι βαθιά ρίζα που αναζητά τη ζωή. Ποιήματα που κάνουν τον ορίζοντα να ξεχωρίζει πλήρως και έντονα, ένα περιβάλλον φτιαγμένο για περισυλλογή που επιδιώκει να συλλάβει τη στιγμή. Ο δημιουργός κ. Πάνος Καπώνης αρθρώνει μια συγκλονιστική αφήγηση αισθήσεων που αναζητά σε κάθε σειρά μια καθαρή έννοια. αυτή την πληρότητα των τυφλών σημείων που δείχνει την ήρεμη φωνή της ομορφιάς. Φωτίζει μια ταυτότητα στο χρόνο. Το παρόν κρύβει την εύθραυστη αλήθεια της ύπαρξης, την άθικτη προειδοποίηση της διέλευσης. Ο εαυτός είναι ένας φευγάτος επιβάτης του περάσματος και αυτό επιβεβαιώνεται, από λογοτεχνικούς όρους, από τις διαδοχικές δόσεις των αφορισμού. Μέρα με τη μέρα, ο χρόνος επεκτείνει εικόνες και κοντινά σύμβολα, σκιαγραφεί τις αντιθέσεις, παρουσιάζει την πραγματικότητα ως αφηγηματική μυθοπλασία που χτίζει αντικαταφυγές στον ορίζοντα και εντοπίζει στη σκέψη το ανοιχτό παράθυρο της αβεβαιότητας. Η γλώσσα της ύπαρξης έχει το ρυθμό ενός πολυφωνικού τραγουδιού. Αναδεικνύεται ένας ακούραστος διάλογος με τη φύση και η παλλόμενη κραυγή του δικού του ζωτικού ταξιδιού ως μονοπάτι μάθησης και βαθιάς φλέβας αινίγματος και διαύγειας. Ο εαυτός δεν έχει περισσότερες στρατηγικές από την αντανάκλαση και την εσωτερίκευση μιας υπερβατικής πραγματικότητας, η οποία είναι αουραλική και αισθητική, έτοιμη για τη συνεχή κατασκευή ενός μεταβλητού σύμπαντος. Αλλά το δημιουργικό βλέμμα αφήνει χώρο για τον αφορισμό, μια εκφραστική στρατηγική ικανή να διεισδύει στο επιθήλιο της ύπαρξης και να δείχνει την πιο ανθρώπινη υφή της. Στον σαπιεντιανό λακωνισμό, εκτίθεται ο εσωτερικός πυρήνας που συγκεντρώνει αβεβαιότητες και ανησυχίες, ιδανικά και στάχτες, αναμνήσεις και την όμορφη γύμνια της ελπίδας. Ο αφορισμός γίνεται σαφήνεια και περιμένει, αναζητά το κατώφλι της κατανόησης: «Το γράψιμο είναι σε επιφυλακή για το πιθανό», «Το πάθος για το γράψιμο πηγαίνει με τη ζωή.
Με εμφανή ελαφρότητα, τα στοιχεία δείχνουν υπομονετικά τον σχεσιακό ιστό του με το λεκτικό υποκείμενο. Είναι καιρός να ανακαλύψουμε από την αντίληψη ότι το φυσικό περιβάλλον που διαδίδει θύλακες για τη φαντασία και για την αναζήτηση του νοήματος μιας απτής πραγματικότητας. Όσοι κοιτάζουν καθημερινά, προσπαθούν να διατηρήσουν το μυστήριο. Στην ερευνητική τους κλίση τα ποιήματα διακρίνουν τον πλούτο των εσωτερικών και εξωτερικών αποχρώσεων που αντιλαμβάνεται η υπαρξιακή πορεία σε καθημερινή βάση. Στη ροή της συνείδησης υπάρχει μια αίσθηση ωριμότητας και κορύφωσης του πεπρωμένου, η γαλήνη του να έχουμε φτάσει, πάντα με αβεβαιότητες. Οι στίχοι του κ. Πάνου Καπώνη διευρύνουν την πολιτική πορεία, επιβεβαιώνουν την πληρότητα και τη γνώση, τη ζωντανή λέξη που ανυψώνει το πνεύμα και ευχαριστεί «το χάδι της ύπαρξης». https://athon.gr/

Λήξη Α’ Φάσης Ψηφοφορίας: 29 Μαΐου 2022 https://www.publicbookawards.gr/2022/search2022.php…ΣYMMETEXEI ΣTHN ΨΗΦΟΦΟΡΙΑ ΓΙΑ ΤΑ ΒΡΑΒΕΙΑ ΒΙΒΛΙΟΥ ΤΟΥ PUPLIC – ΨΗΦΙΣΤΕ ΤΟ Σύγχρονη Ελληνική Ποίηση : “ΠΥΡΗΝΕΣ ΥΕΤΟΥ” ΠΑΝΟΣ ΚΑΠΩΝΗΣ – εκδόσεις ΓΚΟΒΟΣΤΗ > [δες το βιβλίο]

Kramer vs Kramer  [ANATOΛΗ vs ΔΥΣΗΣ], του Δρ Πάνου Καπώνη – iporta.gr Κράμερ εναντίον Κράμερ  Kramer vs Kramer  [ANATOΛΗ vs ΔΥΣΗΣ], του Δρ Πάνου Καπώνη – iporta.gr